BOŞLUK

Ağustos 10, 2021 Kapalı Yazar: Severus Septimus

Duygularımızın, tüm benliğimize işleyebileceğine inanmayanlarımız varsa yanılıyorlar! Benim yanıldığım pek çok meseleden biri de bu oldu sanırım. Tipiye tutulmuş dağcılara döndürebiliyor sizi duygular. Devrik cümleleriniz umurunuzda bile olmuyor.

Gecenin karanlığında kendinizi hiç yalnız hissetmiyorsunuz sanki karanlık sizin bir parçanızmış gibi özümsüyorsunuz onu. Karanlıkta saatler birbirini kovalıyor tıpkı gece ile tan vakti gibi. Sizin için her zaman karanlık olduğundan asla farketmiyorsunuz etrafınızda olup biteni.

Dedim ya duygular sizi ele geçirince boşlukta gibisiniz diye. Yemeği bile ağır ağır istemeyerek yersiniz iflas etmiş bir bedenin tüm ağırlığını duygular aracılığıyla taşıyormuş hissini yaşarsınız. Aslında duyduğunuz hiçbir şey değildir. Kendi içinizdeki boşluk o kadar derinleşmiştir ki hiçliğin karanlığında kaybolmuşsunuzdur. Duygularınızdan medet umarsınız ama onlar da başka birinden medet ummaktadır. O’nun sizden ümidi kesip kesmediği ise meçhuldür.

Karanlıktan korkanlara bu hiçlik halini tavsiye etmiyorum. Sonu aydınlık olsa da zor olan bu yoldan çıkabilirsem hepinizin haberi olacak. Aksi taktirde kendi kıskançlık, özlem ve sevdamla uzun bir boşluktan bakıp belki de yıllar sonra yazacağım buralara. Belki de her gün yazarım bilmiyorum. Bilmedikleriniz de karanlıklarınıza eklemeler yapıyor. Uzay boşluğunda yürür gibi heyecanlı ama korkunç bir bilebilme bekleyişi hissediyorsunuz.

Bazen gözlerinde mutluluk görür gibi oluyorum seviniyorum, sonra yanında olmadığım aklıma geliyor, bir sürü farklı duyguyu bir sürahide karıştırmışsın gibi hissediyorum hepsi birbirine vurup karartıyor ortamı tek aydınlık senin gülüşün

Uykunun boşluğuyla cebelleşip yazdığım satırları seni seviyorum diyerek bitirmek isterdim lakin artık bunu dile getirmiyorum sevdiğimi anlamış olman benim için ne kadar değerliyse bir o kadar da boş neden boş diye sorma senin dışında her şey boş…

Doğal olarak şarkı kısmı da boş iyi boşluklar…